That's Africa for you!

Vrijdag 14 december
Toen ik vandaag langs het kantoor ging was Stefan, de jongen die een film aan het maken is, er ook. Hij maakt een promotiefilmpje voor ontmoet Afrika in het kader van zijn opleiding. Daarvoor moest ik voor de camera een verhaaltje vertellen over hoe het hier is, wat ik doe, hoe is het is om in een gastgezin te wonen, mijn motivatie etc. En dat allemaal in het engels… Ik werd helemaal zenuwachtig van die camera, maar uiteindelijk ging het redelijk. Hij filmt ook bij de gastgezinnen en op de werkplekken. Hij zei dat hij maandag misschien met me mee wil gaan naar werk en mijn gastgezin om daar te filmen. Maar hij klonk niet heel enthousiast, dus ik denk het niet.

Daarna ben ik weer naar de new market gegaan. Ik had niet genoeg stof gekocht, dus moest nog wat extra halen. Weer bij mijn vaste kraampjes geweest, zulke leuke vrouwen. Ook alvast wat souvenirtjes ingeslagen.

’s Avonds haalde een van de jongens een pakje met kaarten met plaatjes erop tevoorschijn. Ik heb ze memory leren spelen. Dat was geen makkelijke opgave! Het is zo’n makkelijk spel, ik dacht dat kan niet fout gaan. Maar ze vonden het blijkbaar toch lastig in het begin. Vooral om het in goede banen te lijden, was een uitdaging. Gelukkig hielpen 2 oudere kinderen me met de orde bewaren. Kinderen probeerden steeds stiekem kaartjes om te draaien terwijl ze niet aan de beurt waren. Als ze wel aan de beurt draaiden ze niet een kaart gewoon om, maar pakten hem op en hielden hem vast. Op een gegeven moment wou ik gewoon weglopen van frustratie. Maar ben blijven zitten en uiteindelijk begonnen ze het te snappen en corrigeerden ook elkaar.


Zaterdag 15 december
Vandaag was huishoudelijke dingetjes gedaan, kleding gewassen, kamer geveegd etc. ’s Middags heb ik met mijn broer en 2 neefjes gekaart. We hebben 2 spellen gedaan waaronder pesten. Een van de oudere jongens, die gister me ook hielp met memory, had alles snel door. Dat is een slimme jongen. Maar de rest snapten het maar moeilijk.
Een poosje geleden had ik de zaadjes van een cacaovrucht op een bord gelegd en op een dak gezet zodat ze konden drogen. Vandaag hebben we er chocolade van gemaakt. In Costa Rica heb ik gezien hoe het moet. Het was best puur en wat bitter, maar smaakte wel echt naar chocolade! Volgende keer wat meer suiker en melk erdoorheen. Sommige kinderen vonden het niet zo lekker, maar sommige vonden het wel lekker. Ik vond het in ieder geval wel lekker.


Zondag 16 december
Vandaag zou ik met Sahada naar het zwembad hier in de buurt gaan. Maar ’s ochtends was ze nergens te bekennen en hoorde ik van haar moeder dat ze gister naar Accra was gegaan en nog niet terug was. Lekker handig weer! Ik heb haar gesmst, maar ze antwoorde niet. Uiteindelijk kwam ze om iets van 13.30 thuis, toen had ik geen zin meer en zij vond het ook te laat. Ze wil volgende week gaan, maar dat is mijn laatste echte weekend in mijn gastgezin. Van mij hoeft het, ook door andere redenen, niet meer.

Op een gegeven moment klom een van de buurjongens in een palmboom en gooide wat kokosnoten naar beneden. Lekker hoor, heerlijk verfrissend. De volwassenen drinken vaak het water en geven het meeste vruchtvlees aan de kids. Die krijgen dus niet vaak het water te drinken. Ik geef ze vaak slokjes van de mijne, er zitten veel goede dingen in en aangezien ze hier niet echt groente eten kunnen ze dat goed gebruiken.

Verder niet zoveel gedaan, beetje gelezen en met de kids gespeeld. Ze hebben allemaal stukjes plastic aan elkaar gebonden, daar elastieken ze mee. Voor degene die niet weet wat dat is, dat is een spelletje wat ik vroeger ook speelde. Maar dan met een echt stuk elastiek. Je moet over het elastiek springen. Ze kunnen hier tot heel hoog. Als het ‘elastiek’ tot hun middel komt kunnen ze er nog overheen springen! Ik heb ook even meegespeeld, maar niet tot zo hoog :).


Maandag 17 december
Inderdaad niks van de jongen gehoord die wou filmen. Dus gewoon alleen naar werk gegaan. Ik was benieuwd naar het anesthesietoestel wat gemaakt zou zijn, maar natuurlijk was het er helemaal nog niet. Het zou vrijdag gebracht worden, maar was gewoon niet gekomen. Niemand die daar dan ook even over belt ofzo. ‘That’s Africa for you’, was de reactie van het hoofd OK.
Vandaag 2 patiënten gedaan, een voor het verwijderen van de baarmoeder. De andere voor het verwijderen van vleesbomen.
Sahada vertelde dat openbare affectie, zoals knuffelen en zoenen al helemaal, hier een taboe is. Kinderen knuffelen mag wel, maar mensen in een relatie mogen zelfs nog net hand in hand lopen. Daarom verbaast het me erg dat een van de chirurgen (de grote baas) me altijd een knuffel geeft als hij me ziet. Hij slaat ook wel eens een arm om me heen ofzo, dat doet hij ook bij de anderen. Niemand lijkt dat ook raar te vinden. Misschien mag het wel als het uit vriendschap is ofzo…

Ik zie rond het trotro station in Winneba soms een naakte man rondlopen. Hij is gewoon compleet naakt en loopt een beetje rond. Ik heb er een keer een taxichauffeur naar gevraagd. Hij moest er wel om lachen en vertelde dat de man niet helemaal goed in zijn hoofd is. Vandaag zag ik zijn vrouwelijke tegenhangster. Ze had alleen een doek losjes om haar middel gebonden. Ze zien er allebei niet echt ondervoed uit ofzo, dus blijkbaar krijgen ze wel ergens eten. Maar ze worden niet opgevangen. Heel apart allemaal.

’s Avonds voor de derde keer op rij fufu met pindasoep gegeten. Ik vind het wel lekker hoor, maar 3 keer achter elkaar is wel een beetje veel van het goede. Helemaal apart was dat Sahada geen zin had in fufu en alleen voor zichzelf rijst met groente ging maken. Ik heb alleen gegeten, ook voor de derde keer op rij, en een half uurtje later at zij alleen haar rijst met groente. Ik mocht toen wel een hapje mee eten, maar aangezien ik net gegeten had zat ik al vol.

Liefs Marlies