Kerst en Malaria

Zaterdag 22 december
Vandaag is mijn echte Nederlandse zusje jarig. Ik heb haar natuurlijk een verjaardags sms gestuurd vanuit Ghana. Hopelijk voelde ze de warmte een beetje ;).
Vandaag niet zo veel gedaan. beetje gelezen en gepuzzeld. Ben even langs mijn naaister geweest om de jurken op te halen. Helaas waren ze nog niet klaar. Vorige keer waren ze zo snel, maar nu doen ze er opeens lang over. Misschien laten veel mensen iets voor kerst maken.
Maandag maar weer terug.


Zondag 23 december
Weer een lekker relaxed dagje. Had een aardige stapel was, dus daar was ik wel even zoet mee.
Verder weer een beetje gelezen en gepuzzeld. Ik lees nu veel in mijn reisboek. Alvast voorbereiden op wat ik allemaal wil zien en hoe het reizen gaat. Mijn lijst wordt aardig lang, dus moet waarschijnlijk wel wat dingen laten vallen :(. Als Jeroen hier is gaan we samen wel kijken waar we heen willen. Hij komt nu al bijna! Nog een paar dagen. Vrijdag ga ik al naar Accra voor mijn paspoort en wat dingetjes regelen. Zaterdag komt hij aan.
Mijn broertje Moussah had aangeboden dat hij me morgen wel uit Winneba kon komen ophalen met de motor. Zo kan ik alsnog gewoon werken. Maar hoorde net dat iemand de motor had geleend en er een ongeluk mee heeft gehad! Hopelijk niks ernstigs. Nu gingen ze kijken of ze de motor van een buurman konden lenen. Ben benieuwd, maar aangezien dit Ghana is zal het wel niks worden helaas… :(

’s Avonds ging ik naar mijn kamer, kwam Khadidia gewoon achter me aan lopen. Heb haar even naar mijn spulletjes laten kijken, vooral het kleine fotoalbum vond ze leuk. Daarna eventjes samen een filmpje gekeken op mijn laptop. Ze snapt natuurlijk niet waar het over gaat, maar ja. Na een poosje had ze er genoeg van en ik vond het ook wel weer genoeg, dus zette haar buiten de deur neer. Moest ze gewoon helemaal huilen! Dus ik heb haar nog een dikke knuffel gegeven, maar zodra ik de deur weer dicht deed moest ze weer huilen. Anderen zeiden dat ze zei dat ze bij mij wou blijven, in mijn kamer. Dat ze bij mij wou slapen. Maar ik heb gehoord dat ze ’s nachts nog plast, dus dat risico wil ik niet lopen.


Maandag 24 december
Er was inderdaad geen motor, dus ben niet naar werk gegaan. In plaats daarvan ben ik naar mijn naaister gegaan. Was een teleurstellend bezoekje. Van de 4 jurken die ik had besteld, waren er 2 ongeveer klaar. Bij de ene had ze het model van Roos op mijn stof gedaan met mijn maten. De andere jurk miste dingen die waren afgesproken, bepaalde dingen waren niet goed afgewerkt en hij viel gewoon niet zo mooi. Heel teleurstellend allemaal. We hebben alles nog een paar keer doorgesproken en nu heeft ze foto’s gemaakt van de foto’s op mijn telefoon. Ze gaat alles corrigeren en ik had ook nog 3 nieuwe dingen voor haar. Ze zei eerst dat ze alles woensdag klaar zou hebben. Maar na alle aanpassingen die ze moet doen aan de 2 jurken die ze al af had zei ze dat ik woensdag kon komen kijken naar de vorderingen. Het moet allemaal voor vrijdag af zijn heb ik gezegd. Maandag vertrek ik namelijk.

Ik heb de laatste weken last van mijn oor. Als ik er een poosje op lig doet mijn hele oor pijn. En de pijn komt nu ook steeds meer overdag een beetje, alleen dan in mijn oor. Dus ik wou even in de kliniek naar mijn oor laten kijken, ik denk aan een gehoorgangontsteking. Er is een redelijke health clinic bij mij in het dorp, er werkt zelfs een dokter.
Toen ik eenmaal bij de dokter was bleek ze niet zo’n ding te hebben waarmee je in iemands oor kan kijken. Ze wou wat bloedonderzoek doen en mijn oren laten uitspuiten voor het geval er veel vuil in zou zitten, Ghana is erg stoffig. Ze moest wel lachen toen ik met medische termen kwam. Maar een hele vriendelijke vrouw. Ben naar het lab gegaan, de uitslag zou na 40 minuten bekend zijn. Dus kon makkelijk even naar huis.
Toen ik terug kwam was alles klaar en kon ik weer naar de dokter. Ze kon mijn oorpijn niet verklaren aan de hand van de labresultaten, maar ik heb wel malaria!! Ze bekijken bloed onder de microscoop en controleren op malariaparasieten. Op basis van hoeveel parasieten je hebt, krijg je 1, 2 of 3 plusjes. Ik had maar 1 plusje, dus niet zoveel. Daarbij heb je weinig tot geen last. Ik voel me ook niet ziek. Maar als ik in Nederland stop met mijn malariaprofylaxe, krijg ik alsnog malaria. Dus heb besloten om hier maar een kuurtje te nemen, dan ben ik er helemaal vanaf. Mijn oor is uitgespoten, kwam natuurlijk niks uit, en heb antibiotica pillen en oordruppels meegekregen. Ik kreeg eerst ook nog vitaminepillen en pijnstillers mee, maar dat heb ik niet nodig en anders heb ik het zelf wel.
Uiteindelijk was ik 3 cedi (E1,20) kwijt voor het inschrijven bij de kliniek, 9 cedi (E3,60) voor het consult en het lab en nog eens 30 cedi (E12,-) voor de medicijnen.

Thuis kwam ik erachter dat mijn broer Ali nog een kind heeft bij een andere vrouw. Hij heeft naast zijn vrouw nog een vriendin en daar dus ook een kind bij. Hij heeft nu geen geld om met haar te trouwen of zich te verloven, maar het staat wel in de planning. Ik vroeg wat zijn vrouw ervan vond, die vond het niet zo leuk. Maar ze heeft het maar te accepteren als ze bij hem wil blijven. Dat is de cultuur hier. Ik zou dat echt niet kunnen. Het is ook zo oneerlijk! Waarom mag een man wel vreemdgaan en een vrouw niet, echt belachelijk.

’s Avonds gingen de kinderen weer vuurwerk afsteken. Ze hadden ook een stuk bamboe die op de grond lag en waar bovenin een gaatje gemaakt was. Ze goten kerosine in dat gat en staken het dan aan. Dat gaf een flinke knal.


Dinsdag 25 december
Eerste kerstdag. Uitslapen was er niet bij. Om iets van 6.30 begon iemand buiten op een metalen voorwerp te slaan. Om 7 uur begonnen ze weer met dat bamboeknallen. Dus ik was vroeg op.
Ik had met een meisje dat verderop woont, de dochter van de chief, afgesproken dat ik met haar familie mee naar de kerk zou gaan. Zij zijn katholiek, dat komt niet zo veel voor. Ik heb al wel een protestantse kerkdienst meegemaakt hier, maar nog geen katholieke, dus had er wel zin in. Margaret (dat meisje) heeft mijn eerste traditionele jurk gemaakt en heb nog geen gelegenheid gehad om hem te dragen, dus dit was een mooie kans. Zij ging al eerder naar de kerk omdat ze in het koor zit, dus ik ging later met haar familie. Mijn jurk is vrij strak tot kniehoogte en loop dan iets uit. Dat loopt niet bijzonder relaxed. Ik was dus blij toen bleek dat we met de auto naar de kerk gingen, zeker toen ik zag hoe ver de kerk was.
De kerk ziet er niet uit als een katholieke kerk in Nederland, het is gewoon een gebouw. Er kan net zo goed een school in zitten. Sterker nog, ik vermoed dat er doordeweeks gewoon een school in zit. Binnen stonden gewoon rijen met plastic stoeltjes, vooraan hing een groot kruis. Er zaten niet veel mensen in de kerk. Ik ging naast de chief zitten, maar zijn dochter ging een rij voor ons zitten, zijn vrouw weer 2 rijen daarvoor en zijn zoon zag ik helemaal niet meer. Voor mij nam een man plaats wiens gele voortanden letterlijk onder een hoek van bijna 90 graden uit zijn mond staken. Zag er echt bizar uit, maar hij schaamde zich er duidelijk niet voor.
Toen de dienst begon kwam er iemand binnen met zo’n wierookvat aan een ketting, daarachter iemand met een kruis op een stok, daarachter de priester enzo en tot slot het koor, keurig in zo’n gospelgewaad, heel leuk.
Ik verstond weinig van de dienst, want zo’n 90% was in het fanti. De priester praatte ook steeds door een microfoon en de speakers waren van slechte kwaliteit, dus alles was slecht te verstaan. De dienst was een leuke mix van echt Ghaneze dingen en echt katholieke dingen. Wel de wierook en gewaden enzo, maar ook het gepassioneerde preken waarbij de priester de gemeente in liep en wild gebaarde, en er werd gezongen en gedanst. We zijn 2 keer naar voren gelopen met z’n allen om een donatie te maken. De derde keer gingen de mannen en vouwen gescheiden in bepaalde groepjes al dansend naar voren om een donatie te doen.
Tijdens een preek begon opeens iedereen elkaar de hand te schudden, en zei ‘may the peace of the lord be with you’ of ‘may the peace of baby jesus be with you’, heel leuk. De priester met zijn gevolg ging de hele gemeenschap af en gaven alle volwassenen een hand.
Ik mocht helaas niet mee doen met de communie omdat ik niet katholiek ben.
Op een gegeven moment keek ik even rond en het leek gewoon of er een paar rijen voor me een halve arm in de lucht hing. Het was gewoon een kind die raar zat, maar het zag er zo raar uit!
Aan het eind van de dienst werd ik nog even voorgesteld aan iedereen door de chief. Ze wilden ook nog graag dat ik wat zei omdat ze mijn stem wilden horen, haha.
Al met al was het een bijzondere ervaring, ik ben blij dat ik gegaan ben. En uiteindelijk viel de dienst met 2 uur harstikke mee. Ik was bang gemaakt met 3 tot 4 uur.

Eenmaal terug bij de chief thuis kreeg ik eerst nog wat drinken en een bord eten. Ik kreeg jolof, een soort Ghaneze risotto, met zowaar een stukje kip wat echt vlees was, geen botten en rare dingen. Wel droog natuurlijk, maar alsnog lekker.

Verder was er vandaag aan weinig te merken dat het kerst was. Er werd een paar huizen verderop harde muziek gedraaid over krakende speaker, maar het was Ghaneze muziek, geen kerstliedjes. Er werd wat vuur knalvuurwerk afgestoken, maar verder niet.
Mijn kerstmaal bestond uit noedels met ei. Het kerstgevoel was ver te zoeken. Gelukkig kreeg ik wat kerstfoto’s uit Nederland toegestuurd, das was leuk om te zien.

Khadidia wou weer met me mee naar mijn kamer en is in mijn bed in slaap gevallen, daarna heb ik haar maar weer naar hiernaast gebracht.


Woensdag 26 december
Tweede kerstdag. Vandaag was voor mij net als elke andere vrije dag. Mijn kerstontbijt bestond net als altijd uit een portie coco (Ghaneze pap). Verder beetje gelezen en met de kids gespeeld en geknuffeld. Khadidia loopt de helft van de tijd overal achter me aan. Toen ze kleren aan kreeg trok ze ze uit haar moeders handen en gaf het aan mij, zodat ik ze bij haar aan kon doen. Iedereen in het gezin noemt me nu Khadidia’s moeder, en zo voelt het ook wel een beetje. Haar hier achterlaten gaat echt bijzonder moeilijk worden. Had het er laatst met Ali en Sahada over. Zij zeiden allebei dat haar ouders het helemaal geen probleem zouden vinden als ik haar mee zou nemen naar Nederland. Ze houden wel van haar, maar ze hebben andere kinderen en denken dat ze in Nederland een beter leven krijgt en kansen krijgt die ze hier niet krijgt. Als het zou kunnen zou ik haar zo meenemen, maar dat kan natuurlijk niet helaas.

Toen ik buiten zat te kletsen met mijn broer Ali schreeuwde opeens een van de andere broers vanuit het badhuis, hij was helemaal op het randje van het muurtje gesprongen (best hoog). Was er een slang in gekropen! Dus Ali ging er gewapend met een stok op af en heeft de slang doodgeslagen. Het was een groene slang, dun, maar wel lang. Slangen komen hier op zich veel voor, maar zolang je je compound schoon houdt komen ze niet bij ons in de buurt. Dit was de eerste die ik hier zag. De kinderen waren het ook niet echt gewend, want ze kropen helemaal achter me weg.

Ben nog naar mijn naaister geweest, was weer een teleurstellend bezoekje. Ze had een jurk ongeveer af, maar voor de rest was er niks gebeurd. Ik ben echt een beetje boos geworden. Ik heb gezegd dat ik vrijdag weg ga en dat alles dan af moet zijn. Als ze het niet af kan krijgen voor dan, neem ik wel wat stoffen mee en laat een paar dingen ergens anders maken. Ze zei dat ze morgen de hele dag allemaal alleen maar aan mijn bestelling gaan werken en alles af gaan maken. Ik kan morgen om 17 uur terug komen. Nou, ik ben heel benieuwd. Eventueel kan ze tot maandag krijgen, want zondag en maandag zijn Jeroen en ik hier nog.

Onderweg naar huis heb ik een bal voor de kids gekocht. Die hebben ze namelijk niet. Thuis aangekomen moest hij natuurlijk gelijk gebruikt worden, dus we hebben een soort volleybal overgooi spel gedaan. Was leuk, maar had het wel gelijk mega warm.

Mijn tweede kerstmaaltijd bestond uit banku met een prutje van pepers, tomaat, ui en grote sardientjes.


Liefs Marlies